Een op de drie ouders checkt regelmatig zijn telefoon waar kinderen bij zijn. Niet omdat ze dat bewust doen, maar omdat het inmiddels automatisch gaat. Even iets checken, even een berichtje, even niks eigenlijk.
Uit onderzoek van Netwerk Mediawijsheid blijkt dat een kwart van de ouders zelf moeite heeft met hun telefoongebruik. En dat een derde het lastig vindt om die telefoons te laten liggen als hun kind erbij is.
Je zit op een bank bij de speeltuin, je kind op een driewieler. En jij? Even op je telefoon kijken wat er speelt. Voor je het weet ben je ergens anders met je aandacht. Volgens onderzoeken Peter Nikken gebeurt dat vaak zonder dat ouders het echt doorhebben. Het is routine geworden. En dat is precies het probleem.
Het zit niet in regels, maar in gedrag
Er wordt veel gepraat over schermtijd bij kinderen. Hoeveel is te veel, wanneer begin je ermee, wat mag wel en niet. Maar dit onderzoek laat iets anders zien. Het begint niet bij de kinderen, het begint bij de ouders.
Kinderen kijken niet alleen naar wat je zegt, maar vooral wat je doet. Als jij contant je telefoon pak, wordt dat de standaard. Niet omdat je het zo bedoelt, maar omdat het zo gaat.
We hebben die telefoon ook gewoon nodig
Tegelijkertijd is het niet zo simpel als “leg dat ding weg”. Zoals Freek Zwanenberg aangeeft, we regelen bijna alles via onze telefoon. Bankzaken, werk, contact, agenda. Het is geen los apparaat meer, het zit overal doorheen. Dus volledig stoppen is ook niet realistisch. Wat wel kan, is bewuster omgaan met wanneer je hem gebruikt. Niet de hele dag door, maar op momenten dat je er bewust voor kiest. Zodat je daarna weer echt aanwezig bent. Klinkt simpel he? Dat is het niet.
Kinderen zitten zelf op meer schermen dan gedacht
Ondertussen zitten kinderen zelf ook veel op schermen. Meern dan de bedoeling is. Volgens de richtlijnen:
- Tot 2 jaar -> Geen schermtijd
- Tot 4 jaar -> Max 30 minuten
- Tot 8 jaar -> max 1 uur
In de praktijk ligt dat veel hoger.
Kinderen tot 6 jaar zitten gemiddeld ruim anderhalf uur per dag op een scherm. Soms nog veel meer. Vaak gewoon omdat het makkelijk is. Even een filmpje aan, zodat je zelf iets gedaan krijgt. Logisch, maar het tikt wel aan.
Volgens Anouk Tuijnman hoeven kinderen niet continu vermaakt te worden. Verveling is niet erg. Sterker nog, het is goed voor ze.